Speciaal voor 40 dagen zonder vlees enkele hersenspinsels waarom het soms toch niet evident is...
Waar moet ik beginnen?
Hoe kan je als vegetariër aanvaard worden in een vleesetende wereld?
Hoeveel keer wordt er de vraag gesteld, 'eet je dan ook geen vis?'
Neen, inderdaad, een vegetariër eet eigenlijk géén vlees en geen vis... Moet ik telkens weer opnieuw een opsomming geven van alle soorten vegetariërs?
Waarom vertel ik dit?
Omdat eten in een
klassiek restaurant niet evident is. Hierbij een aantal verhalen, uit het leven gegrepen...
-"Tuurlijk kan je bij ons vegetarisch eten, zeker en vast". Het bord bestaat uit een prefab burger (zo herkenbaar) met daarbij dezelfde garnituur als bij het vleesmenu, inclusief het spek rond de boontjes... Help, hoe is dit mogelijk?
- "Vegetarisch natuurlijk, we hebben een grote viskaart...". Help!
- "Geen probleem, we hebben allerlei slaatjes", maar als je dan geen kaas lust (niet dat je het niet wil eten, maar het is niet je ding) sta je fameus voor aap, slaatje met kaaskroket of slaatje met geitenkaas...
Sorry dat ik het moet zeggen maar eigenlijk zijn er bijna geen goeie vegetarische gerechten in een gewoon restaurant.
Spreek mij tegen als ik fout ben.
Gisterenavond gingen we bowlen en het was weer van dat. Er was een vegetarisch alternatief, een schoteltje met 5 soorten prefab burgers (diepvries waarschijnlijk), de vleeseters kregen een ruim aanbod van 7 soorten vers kwaliteitsvlees...
Dan mag ik niet beginnen nadenken hoe het er in die keukens aan toe gaat. Wordt het vlees en de veggieburgers met dezelfde tools vastgepakt? Bakken ze het soms eens in dezelfde pan? Wat zit er in de sausjes? Welke bouillon gebruiken ze dan en hoe binden ze de sauzen?
En het is helemaal niet moeilijk. Eénmaal je binnenstapt in een vegetarisch restaurant word je verwend met zo een smakenpallet, zo een diversiteit, zo een pure smaken!
In Kortrijk is er welgeteld 1 vegetarisch restaurant, ja je leest het goed, één!
In Gent stellen we het gelukkig beter en zijn er wel 20. Ook in de studentenwereld is het zo een evidentie, altijd keuzes alom.
En neen, het is helemaal geen moeilijke keuken, je moet er als kok gewoon voor open staan.
Gebruik lekkere noten, linzen, tofu of soja, en je kan direct een gerechtje op de tafel toveren.
En zo geschiedde...
De introductie van twee vegetarische tieners in mijn gezin 'dwongen' mij om gevarieerd en creatief te werk te gaan. En het lukte me wonderwel, het is eenvoudig en vooral lekker. Vandaar mijn verwondering dat het zo moeilijk is voor professionals..
Leg het accent op groenten en fruit, voeg er zetmeelhoudende groenten aan toe, gebruik veel kruiden, experimenteer met tofu, quorn, soja en vooral met noten!
Kortom, er zijn echt geen excuses om niet te buiten de doos te denken.
Ik heb natuurlijk de luxe wel nog eieren te kunnen gebruiken. Waarom zeg ik het in die termen? Het missen van eieren ligt mij al iets moeilijker. Ik kook af en toe veganistisch maar ik maak er geen gewoonte van. Melk, kaas enzo heb ik niet nodig, daar zijn genoeg alternatieven voor maar een ei in een quiche, een ei in een gebak, dat vind ik wel een makkie om te gebruiken.
Wat ik eigenlijk vooral wil zeggen, is ook, maak alles zelf en je weet wat je eet.
Ik maak zelf pesto van pitten met olijfolie en groen (rucola, spinazie, basilicum,...) en ik mis géén parmezaan. Ik maak wraps van pompoen en ik bind ze met arrowroot...
Met andere woorden: er is soms een beetje weinig begrip... En het is allemaal zo éénvoudig!
